Buwan ng mga Akdang Pinoy 18: “To the Evening Star” ni Simeon Dumdum Jr.

by Abner Dormiendo

20160812_155430
Sa pagbabasa ng “To the Evening Star” ni Simeon Dumdum Jr., tatlong bagay ang aking namalas: Una, na hindi ito isang koleksiyong tematiko (kumpara sa mga una kong binasa rito’t binigyan ng pagsusuri); bagkus ay pagsasama-sama ito ng mga tula ng makata mula sa iba’t ibang karanasan at bahagi ng kaniyang buhay. Ikalawa, bagaman wala ngang tema o motif na nagbibigkis sa mga tula rito, solido’t puro ang poetic voice ni Dumdum; may panaka-naka siyang pagpapamalas ng husay sa tradisyunal na panulaan (tulad ng soneto’t villanelle); lirikal ang tinig ngunit hindi nahuhulog sa patibong ng labis-labis na lirisismo dahil hindi niya hinahayaang mapalabo ng salita ang talinghaga. Kaya ikatlo, makikita natin kung paanong si Dumdum ay isang maestro ng pananalinghaga sa mga pinakamaliliit na bagay at pinakapayak na karanasan. Higit sa kaniyang kakayahang poetika, ang kaniyang galing sa pagbabanyuhay ng ordinaryong mga tagpo sa panibagong karanasan ang pinakanakabibilib sa librong ito. Isang sipi mula sa “A View of the Ormoc Pier from the Hotel Don Felipe”:

“But when the herons flew across my vision,
Again I saw it, a fleck on the screen,
And I thought the birds had marooned one of their own.
On closer look it turned out to be just
A droplet of water […]
I just found it amazing that a thing
Small as a tear could hold so vast an ocean.”

Advertisements