Buwan ng mga Akdang Pinoy 16: “The Proxy Eros” ni Mookie Katigbak

by Abner Dormiendo

20160815_104328

Ikinakahon na ng “The Proxy Eros” ni Mookie Katigbak ang proyekto ng buong libro sa pamagat pa lang: proxy na nangangahulugang pamalit o panghalili (nang may pagkilala, siyempre, na ang panghalili ay katumbas ngunit hindi katulad ng hinahalinhan), at eros bilang isang uri ng pagmamahal—pagnanasa, marahil. Bawat tula’y pagpapaigting lamang nitong mga pagnanais ng persona na ipanghalili sa pag-ibig ang anumang maaabot ng kaniyang tinig. Ngunit hindi lang kulong ang bawat tula sa sari-sarili nilang mga daigdig. Binibigkis sila ng lirikal na atake ni Katigbak sa wika, ng kaniyang matalas na atensyon sa tunog (pakinggan: “At the end of season, my heart grinds / the difficult into what can be made plain / —first the mind, then the pain—/ I crank up the levers, the pulleys, the weights, // And then with what speed do I strip away / snow, unlearn seasons, flowers’ names—“) at pagtingin sa detalye. Dahil sa katatagan at kaisahan ng panulaan ng makata, nagmimistulang meta-poetika ang “proxy eros”—ang mga tula sa koleksiyon bilang panghalili sa ating mga maliliit at udlot na pag-ibig, hindi man ganap ngunit sa ngayo’y sumasapat na. Isang sipi mula sa tulang “The Proxy Eros”:

“You might as well know nothing is free of you.
When I herd these tribes and fashion cities
With my words, you are what’s missing.
If it’s true that we move from one exhaustion
To another, you are the tenor and the vehicle
Of all I cannot name in the things I do:
Gray mist of cities, scent of ambrosia and bergamot,
Each stone I overturn, these are not you.”

Advertisements